مصطفى النوراني الاردبيلي
216
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )
شيرينبيان خنك ، مدر و مسكن است و بيشتر در عفونتهاى نزلهاى و سرفهدار مصرف مىگردد . ريشه شيرينبيان را به مقدار 25 گرم در يك ليتر آب مىجوشانند و اگر آن را با بيد گياه مخلوط دم كنند نوشابه خنك و ادارآور خواهد شد . تركيبات شيميايى : در ريشه شيرينبيان ماده عامل شيرين گليسيريزين ، گليسيرتينيك اسيد و گليسيريزيك اسيد وجود دارد . ريشه شيرينبيان تجارتى داراى 2 / 2 درصد ايزوليكيريتين و يك آنتوكسانتين گلىكوزيد كه رنگ كمى زرد به مغز ريشه مىدهد و بهعلاوه يك فلاوونوزيد و ليكيريتوزيد با سميت محدود كم كه فقط عمل عضلات نرم را كُند مىكند ، مىباشد . خواص - كاربرد : شيرينبيان مدرّ و مسكن است . بيشتر در عفونتهاى نزلهاى و سرفهدار مصرف مىگردد . ريشه شيرينبيان را به مقدار 25 گرم در يك ليتر آب مىجوشانند و اگر آن را با بيدگياه دم كنند نوشابهاى خنك و ادرارآور خواهد شد . ريشه شيرينبيان اشتهاآور ، ادرارآور ، خنك ، داروى سينه و سرفه است و در التيام زخم معده و همچنين به تقويت غدههاى فوق كليوى كمك مىكند . شيرينبيان را در عفونتهاى گلو ، برونشها و درد رودهها مصرف مىكنند كه بايد 50 گرم آن را در يك ليتر آب پنج دقيقه جوشانده ، پس از دوازده ساعت خورد . با پودر شيرينبيان نوشابهاى به نام كوكو درست مىكنند . پودر شيرينبيان بهترين داروى يبوست و بواسير است . در داروخانهها موجود مىباشد . « 1 » در چين مرسوم است كه ريشههاى اين گياه را در بهار يا پائيز از خاك بيرون آورده ، شسته و تميز نموده و بهطور طبيعى يا با كمى عسل گرم مىكنند تا حدى كه به دست
--> ( 1 ) - گلها و گياهان شفا بخش ص 155 .